+31 (0)6-123 081 44
info@ajcprojectmanagement.nl

Van Zwabber naar Swiffer – Waarom een gemeente te vergelijken is met mijn puppy

Van Zwabber naar Swiffer – Waarom een gemeente te vergelijken is met mijn puppy

 

Sinds een paar maanden hebben mijn vriend en ik een hond. Ze is een kleine, zwart-bruine puppy van inmiddels ruim 4 maanden oud. Verschrikkelijk schattig ook. Dat maakt het opvoeden van die kleine niet eenvoudig. Want als ze iets doet wat niet mag, en ze kijkt je met die schattige puppy-ogen aan, vind dan maar eens de kracht om haar vermanend toe te spreken. Ik heb er een paar dagen over gedaan om dat onder de knie te krijgen. Sowieso werd in die eerste dagen mijn verwachting al heel duidelijk bevestigd. Ik moet opgevoed worden, niet mijn puppy. Ik moet duidelijk mijn grens weten voor ik het aan de hond kan leren waar die grens ligt. Maar goed, als ze dan na een dag flink spelen (en een beetje etteren) naast me op de bank in slaap valt, ben ik weer tot over m’n oren verliefd op onze Zwabber…

Die naam
Zwabber? Serieus? Hebben jullie je hond echt Zwabber genoemd? Ja, dat hebben we gedaan en dat heeft ook een hele logische reden. We kennen namelijk de mama van Zwabber, Donna, en zij is grijs-wit. Als zij op de grond ligt, poten uitgestrekt en kop plat, dan lijkt het net een ouderwetse zwabber. Je weet wel, zo’n ongecontroleerde bundel grijze slierten. We wisten dat we, als we ooit een pup van Donna zouden krijgen, we die Zwabber zouden noemen. Je kunt nog wel iets anders bedenken, maar dat heeft totaal geen zin meer. ‘Zwabber’ zat al in ons systeem voor Zwabber het levenslicht zag. Dus eigenlijk was ze al verpest, voor ze goed en wel haar ogen open deed. Ach, zo lang ze door het dolle heen is als ze ons ziet, zal het wel goed zitten met dat potentiele persoonlijkheidscomplex.

Niet luisteren
Goed, terug naar dat straffen. Want straf krijg je vaak als je niet luistert. Niet luisteren? Waar heb ik dat vaker gehoord? Oja, bij gemeenten. Het is natuurlijk generaliserend, maar heel veel burgers hebben het idee dat hun gemeente totaal niet luistert naar de wensen en behoeften van hun inwoners. Ze bedenken vanalles, zonder te luisteren naar wat echt nodig is. Zo kunnen we onze Zwabber die niet luistert best als metafoor zien voor een gemeente die niet luistert. Een gemeente als ouderwetse zwabber, vastgeroest in de steel. Vastgeroest in ‘zo doen we het al jaren en zo blijven we het doen’. Vastgeroest in ‘zo doen we het al jaren en dat krijg je echt niet veranderd’. Vastgeroest in ‘wij weten heel goed wat goed is voor onze inwoners, want dat hebben we jaren geleden al bepaald’. Het wordt tijd dat de zwabbers in de gemeenten zichzelf upgraden tot moderne swiffers.

Wat dan wel?
In tegenstelling tot onze Zwabber is de gemeente geen puppy meer. De gemeente kan zich dus niet beroepen op enige vorm van ‘ik ben nog jong en onbezonnen’. Ze moeten echt gaan luisteren naar wat inwoners aan ideeën hebben. Want als je die betrokkenheid aanwakkert, zijn mensen veel meer genegen om zelf ook dat stapje extra te doen om een idee werkelijkheid te laten worden. Ik weet dat en heb dat mogen ervaren uit eerste hand, in verschillende situaties. En ik wil dan graag de schakel zijn tussen die burger en zijn gemeente. Ik spreek beide talen en weet als geen ander hoe mooi dingen kunnen worden als je het samen doet.

De gemeente evolueert
Dus laten we hopen dat onze Zwabber straks de enige is die (nog) niet luistert. Want ja, ik kan mezelf niet splitsen en mij als schakel tussen mezelf en mijn hond in plaatsen. Ik denk dat Zwabber en ik het samen moeten fiksen. Al moet ik toegeven dat ik hoop dat Zwabber het eerder snapt, dan al die gemeenten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *