+31 (0)6-123 081 44
info@ajcprojectmanagement.nl

Leeuwentemmer – Omdat soms de zweep erover moet…

Leeuwentemmer – Omdat soms de zweep erover moet…

Vroeger vond ik carnaval niet zo leuk. Ik moest en zou namelijk lid worden van de dansmarietjes. Maar ik mocht niet… Mijn moeder vond het namelijk stom, die dansmarietjes, dus mijn zusje en ik werden nooit lid. Ik was het daar niet mee eens en vond het niet eerlijk. Carnaval na carnaval heb ik geschreeuwd en gesmeekt of ik er bij mocht, maar mijn mama gaf geen kik. Mijn vriendinnen mochten wel en ik wilde ook, want ze hadden gave pakjes en mochten heel vaak dansen en het was superleuk, en, en, en… Nee, nog steeds kreeg ik het niet voor elkaar bij mijn moeder. Inmiddels snap ik het wel en ben ik het helemaal eens met het standpunt van mijn mams. Inmiddels vind ik het concept ‘dansmarietjes’ ook een beetje stom. Maar ik kan me wel nog het gevoel herinneren dat ik toen had. Al weet ik dus niet wat ik zal doen als mijn potentiële kinderen het ooit komen vragen…

Later kreeg ik (gelukkig) de smaak van carnaval te pakken. Op stap in Valkenswaard, samen met vriendinnen, ontdekte ik dat het wel degelijk een gaaf feestje is. Ik sliep bij mijn beste vriendin, op een steenworp van het centrum, en samen maakte wij de kroegen onveilig. Carnaval werd gezellig, een feest, met jongens (superspannend), met bier (heel vies, dus dan maar zelf stiekem van je frisdrank een spatje maken) en natuurlijk ‘op d’n eier’ (hoe later het wordt, hoe lekkerder dat is, al gaat tegenwoordig mijn voorkeur uit naar een worstenbroodje… Of twee… Of drie…).

Wat carnaval met mijn bedrijf, met mijn werk te maken heeft? Buiten dat de toko simpelweg een paar dagen dicht gaat, op het eerste gezicht heel weinig. Maar…

Al sinds vorig jaar carnaval hebben Stijn en ik zitten bedenken hoe we dit jaar verkleed gaan. (Niet constant, er moet ook af er toe gevist worden hè…) Uiteindelijk zei hij anderhalve maand geleden: “Schat, ik wil dit jaar als leeuw en dan moet je mij zo schminken”. Hij liet een foto zien en dat was dat. Ik bedacht meteen dat ik dan als leeuwentemmer zal gaan (ja, met zweep) en kon vervolgens op zoek naar de uitvoering van dat complete plan. Bij ons is het immers zo dat Stijn dit soort dingen bedenkt en ik ga zorgen dat het voor elkaar komt. Word ik blij van…

Nou, dat heb ik geweten. Ik heb alle carnavalswinkels in de regio gehad, op zoek naar een geschikt leeuwenpak. Ik heb internet afgestruind, wat dingen besteld, maar ook dat was niet wat ik zocht. En dus staat er nu al anderhalve week een naaimachine op tafel, zit ik elke avond onder het leeuwenstof-pluis en doen mijn vingers pijn van de keren dat ik een naald in het stugge stof moet duwen of simpelweg omdat ik misprik met een speld. (Onhandige Harrie, ik weet het) Maar het lukt! Het pak voor mijn leeuwtje wordt echt supergaaf! Gaandeweg bedenk ik hoe ik het allemaal ga maken. Het eerste plan is een goede leidraad, de details vul ik nu in. Vraag me niet hoe ik het allemaal bedenk, maar ik kom er gegarandeerd. Soms met drie omwegen, zoals de rits die niet ver genoeg open kan zodat Stijn het pak ook echt kan aantrekken, maar lukken zal het!

En als dadelijk mijn leeuw door de straten van Valkenswaard loopt, onherkenbaar maar heel gaaf, dan is mijn project geslaagd. Wat ik bedacht heb, is dan gelukt. Ik krijg het voor elkaar. Maar pas op, hij is misschien wel zacht, maar het blijft een leeuw. Mijn leeuw! Ik loop er als temmer bij, dus weet dat ik de zweep vast heb…

En dat is ook de missie van AJC projectmanagement dit jaar. De zweep erover! Volle kracht vooruit! Elke leeuw die ik tegenkom, zal ik temmen. Al brullen ze nog zo hard…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *