+31 (0)6-123 081 44
info@ajcprojectmanagement.nl

Eng – Omdat een beetje angst niet erg is

Eng – Omdat een beetje angst niet erg is

In de afgelopen weken kwam op tv, sociale media en in mijn directe omgeving het ene na het andere lijstje voorbij. Het einde van een jaar is voor velen het moment om even stil te staan en te bezinnen op wat er het voorbije jaar is gebeurd, wat ging goed en wat niet en wat zijn dan de voornemens voor het nieuwe jaar. Ik was ook van plan om zo’n lijstje te maken, maar ik heb het uiteindelijk niet gedaan. Eigenlijk zou elk moment een goed moment van bezinning kunne zijn, dus waarom dat persé ophangen aan de jaarwisseling? Alleen nu kom ik er bijna niet meer onderuit, want afgelopen week gaf LinkedIn mijn connecties de mededeling dat het een jaar geleden is dat ik AJC ben begonnen. En dat zorgde er weer voor dat er felicitaties binnen kwamen.

Trots
Zo, snel even dan dat lijstje, dan ben ik er vanaf: Ik ben trots op mezelf en wat er gelukt is in het afgelopen jaar. De opdrachten waren en zijn leuk, de samenwerkingen nog leuker. Het is heerlijk om regelmatig bij Facet Government en Decoprints binnen te kunnen vallen voor een kop koffie. ZZP’er zijn en nog steeds het gevoel hebben dat je collega’s hebt, is heel fijn en waardevol. Natuurlijk hoop ik dat het in het komende jaar nog beter, leuker en gezelliger wordt, met nieuwe opdrachten en vooral een opdracht die iets met kunst en cultuur heeft. Goed voornemen dus…

Zusje
Lijstje klaar en één ding blijft dan in mijn hoofd hangen: dat “samen”. Ik heb mogen ontdekken dat ik het niet alleen kan en bovenal niet alleen hoef te doen. Ik had het nooit gered zonder mijn Stijn, mijn ouders, mijn familie, vrienden en die fijne collega’s. Ik had het nooit gered zonder mijn kantoorhond Zwabber, die haar rol met verve vervuld. (Ze ligt dan wel 80% van de tijd op de stoel of op mijn schoot te slapen, maar ik ben nooit alleen en dat is fijn als je veel thuis werkt.) Bovenal had ik het nooit gered zonder de geniale uitspraak van mijn zusje Martine. Sterker nog, dan was ik er nooit aan begonnen…

Het is begin december 2017. Het bedrijf waar ik werk is geen match meer met wat ik wil en waar ik voor sta. Al snel kwam de conclusie. De enige manier om te kunnen blijven doen wat ik doe en wat ik kei gaaf vind om te doen, is een eigen zaak beginnen. Maar dat is ontzettend eng en ik durf dat niet… Gelukkig mogen mijn vriend en ik een zaterdag op stap met mijn zusje en haar vriend. Naar winkels waar ze kerstdorpen hadden gebouwd. (op dat kerstdorp, ook hier thuis, kom ik nog wel eens terug…) Tijdens de lunch vertel ik mijn zusje over mijn worsteling: wat te doen met dat werk en dat eigen bedrijf? Ze luisterde en had maar één antwoord: “Als je gaat zitten wachten tot het niet meer eng is, ben je te laat.” Ze zei het heel simpel, schouderophalend, alsof het de meest logische zaak van de wereld was. En ik zat met m’n mond vol tanden…

Altijd eng
Het was het zetje dat ik nodig had, de woorden die ervoor zorgden dat ik kon accepteren dat het inderdaad ontzettend eng was en spannend. Maar ook de woorden die me lieten zien dat dat geen reden hoeft te zijn om het niet te doen. Want het is ook leuk en spannend en gaaf om dat eigen bedrijf te hebben. Het deed me ook denken aan een uitspraak die ik leerde kennen uit een film, al weet ik niet waar die origineel vandaan komt: “Courage is not the absence of fear, but rather the judgement that something else is more important than fear.” Dus lief zusje: dank voor die wijsheid, want ik herhaal je woorden nog heel vaak in mijn hoofd. En dat zal ik ook altijd blijven doen. Want hoe ik het ook wend of keer, mijn eigen bedrijf hebben, zal altijd een beetje eng blijven… en spannend en leuk en bijzonder en gaaf…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *