+31 (0)6-123 081 44
info@ajcprojectmanagement.nl

Binnenhengelen – Over hoe een visvakantie inzicht geeft in hoe ik nieuwe projecten wil vinden

Binnenhengelen – Over hoe een visvakantie inzicht geeft in hoe ik nieuwe projecten wil vinden

Ik ga op vakantie en ik neem mee…? Vishengels… Nou ja, eigenlijk moet ik zeggen dat ik mijn vriend meeneem en hij zijn vishengels meeneemt. Op vakantie willen we graag ontspannen. Ik pak een boek, hij zijn hengels. Samen gaat dat prima. Aan de waterkant op een relaxte stoel een heerlijk boek lezen, is absoluut geen straf. Hij let ondertussen op zijn hengels en zo genieten wij van onze welverdiende vakantie. Totdat die pieper afgaat en er een vis toegehapt heeft. Dan wordt het spannend. Iedere keer dat mijn vriend beet had (en dat was de afgelopen vakantie verrassend vaak), zette dat me aan het denken. Wacht, ik zal eerst even uitleggen wat er gebeurt…

De hengel wordt uitgegooid. De lange lijn is voorzien van aas, een bollie, vinden vissen lekker blijkbaar. Als de lijn/het aas op de juiste plek ligt, wordt de hengel in een houder geplaatst. Daaraan zitten gevoelige sensoren die afgaan zodra de lijn beweegt. Dan is het wachten, en nog even wachten, en (ik lees gewoon rustig verder en laat me hier niet door beïnvloeden) nog even wachten… (helaas geen pizza…) De vis zwemt rustig rond, ziet het aas, probeert het op te eten en de lijn beweegt. De pieper gaat af en mijn vriend vliegt overeind! Hij trekt de hengel omhoog uit de houder om ervoor te zorgen dat het haakje bij het aas goed door de lip van de vis gaat. Dan kan hij langzaam de vis begeleiden naar het net bij de kant. Beetje lijn geven, sturen, binnenhalen, beetje lijn geven, sturen, binnenhalen… Totdat de vis bij het net is en opgeschept kan worden. Ik pak zijn hengel over, hij haalt de haak rustig uit de bek van de vis, de karper. In een weegzak wegen we de vis, hij pakt hem op zodat we mooie foto’s kunnen maken en dan zetten we de vis weer uit. Rustig zwemt de vis dan weer weg. Even bekomen van het avontuur. Er wordt weer nieuw aas aan de lijn gedaan en het feest begint opnieuw.

Goed, tot zover de uitleg van het vis-stramien. Ik realiseerde me bij weer een piep dat dat hele stramien lijkt op het zoeken en vinden van nieuwe klanten. Ik gooi mijn hengel uit in een vijver vol potentiele opdrachtgevers en projecten, zoekend naar het juiste aas, proberen wat werkt en wat niet. En dan is het wachten tot iemand hapt. Mensen helpen om te willen happen, ze laten zien wat er in mijn net te vinden is. En als ze bijten, dan haal ik ze rustig binnen, beetje lijn geven, sturen, binnenhalen… In mijn net onthaak ik ze met een mooie offerte voor hun project. Dan wegen en foto’s maken, oftewel samen het project draaien met een mooi resultaat. En als dat klaar is? Dan rustig weer weg laten zwemmen. In de hoop dat ze alle andere vissen in de vijver vertellen waar ze moeten zijn voor het beste aas en het fijnste net.

Daar ligt de vergelijking die ik wil maken, moet maken. Mijn vriend vist niet om de karpers op te eten, maar juist om ze bewonderen en ervan te genieten. Zo wil ik mijn opdrachtgevers/samenwerkingspartners ook benaderen. Niet om ze op te eten, op te slokken, het beter te weten, maar juist om te bewonderen wat ze al doen, zien hoeveel potentie te hebben, samen te genieten en hen dan weer vrij te laten, hen een beetje te sturen en dan weer hun eigen weg te laten gaan.

Het is een mooie metafoor geworden, zeker met de relaxte omgeving van het vissen in mijn achterhoofd. Het soort omgeving dat ik ook graag in relaties met klanten wil realiseren. En het was mijn bedoeling om op vakantie alleen maar toe te kijken bij dat vissen, maar ik heb mogen oefenen met vangen. Tot twee keer toe hadden beide hengels van mijn vriend tegelijk beet. Dus ook ik heb er twee mogen vangen. En dan ook van begin tot einde, inclusief wegen en de foto’s. En stiekem ben ik daar best trots op!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *